Mona Keijzer: politica, moeder van vijf en echtgenote van een uroloog

Ze groeide op in een rooms-katholiek gezin in Volendam, studeerde recht in Amsterdam en bouwde stap voor stap een van de meest gevarieerde politieke loopbanen van Nederland op. Mona Keijzer is geen doorsnee politicus, en haar leven buiten het Binnenhof is ook alles behalve doorsnee. In dit artikel duiken we daarom in haar verhaal, haar gezin en de echtgenoot die altijd op de achtergrond staat.

• Wie is Mona Keijzer eigenlijk?
• Van juriste tot vicepremier: haar loopbaan
• Wat maakt haar politieke stijl zo herkenbaar?
• Wie is de echtgenoot van Mona Keijzer?
• Vijf zonen en een villa in Noord-Holland
• Hoe combineerde ze een groot gezin met een politieke carrière?
• Kernfeiten op een rij

Wie is Mona Keijzer eigenlijk?

Mona Keijzer, voluit Maria Cornelia Gezina Keijzer, werd op 9 oktober 1968 geboren in Volendam. Ze groeide op als een van drie kinderen, met een vader in de bouw en een moeder die thuis was. Volendam, dat is een dorp met een sterke gemeenschapscultuur en een diep rooms-katholieke signatuur, en die achtergrond draagt Keijzer altijd met zich mee, ook als ze in de Tweede Kamer staat.

Bekijk deze post op Instagram

Na haar VWO aan het Sint Werenfridus in Hoorn studeerde ze juridische bestuurskunde en later Nederlands recht aan de Universiteit van Amsterdam, met specialisaties in ruimtelijke ordeningsrecht, milieurecht en milieubeleid. In 2006 rondde ze haar opleiding tot advocaat en gecertificeerd mediator af. Dat zijn geen papiertjes die je haalt door de makkelijke weg te nemen.

Als je haar loopbaan goed bekijkt, valt meteen op hoe breed die is. Niet alleen politiek, maar ook juridisch, bestuurlijk, ambtelijk. Ik denk weleens: welk politicus heeft nou écht van onderaf gewerkt, van juridisch beleidsmedewerker bij een gemeente tot vicepremier?

Van juriste tot vicepremier: haar loopbaan

Keijzer begon in januari 1991 als juridisch beleidsmedewerker bij de gemeente Waterland. Wat volgde was een lange reeks bestuurlijke functies: managementtrainee bij de Universiteit Leiden, medewerker bij de Inspectie Milieuhygiëne Gelderland en bij de gemeente Almere. Vanaf 1994 werd ze actief in de lokale politiek voor het CDA, als gemeenteraadslid en later wethouder in Waterland, verantwoordelijk voor onderwijs, welzijn en ruimtelijke ordening.

Van 2007 tot 2012 was ze wethouder in Purmerend, met zorg en cultuur in haar portefeuille. In 2012 maakte ze de stap naar Den Haag als Tweede Kamerlid voor het CDA. Vijf jaar later volgde haar aanstelling als staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat in het kabinet-Rutte III, met een brede opdracht: MKB, innovatie, topsectoren, mededinging en digitale economie. Haar juridisch-bestuurlijke achtergrond kwam daar enorm goed van pas, misschien wel beter dan ze zelf ooit had verwacht.

In september 2021 trad ze af als staatssecretaris, na aanhoudende kritiek op het coronabeleid. Een besluit dat haar menselijk maakte in de ogen van velen: ze koos overtuiging boven positie. In 2023 volgde een opvallende overstap naar de BoerBurgerBeweging (BBB), waarna ze van juli 2024 tot februari 2026 diende als minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening én vicepremier in het kabinet-Schoof. Na de verkiezingen van 2025 keerde ze terug als Tweede Kamerlid voor BBB, en werd later onafhankelijk Kamerlid.

Wat maakt haar politieke stijl zo herkenbaar?

Keijzer staat bekend om haar directe, no-nonsense aanpak. Ze legt dingen uit zonder omwegen, ook als dat politiek ongemakkelijk is. Dat zie je terug in hoe ze over haar eigen leven spreekt: eerlijk, concreet, zonder zelfbeklag.

Wat haar ook onderscheidt, is haar bereidheid om van partij te wisselen als ze het niet meer eens is met de koers. Van CDA naar BBB: dat is een stap die politici zelden zetten, zeker niet na zo’n lange loyaliteit. Het zegt iets over haar karakter. Al kwam het haar ook op kritiek te staan, volgens sommigen zou ze dit vooral vooral voor eigen gewin doen.

In debatten over volkshuisvesting, haar laatste ministerschap, toonde ze opnieuw die combinatie van juridische scherpte en bestuurlijk pragmatisme. Volkshuisvesting is misschien wel het meest ingewikkelde dossier van dit moment in Nederland, met gespannen woningmarkten, stikstofproblematiek en ruimtelijke ordeningsvraagstukken die elkaar voortdurend overlappen. Niet toevallig een domein waar haar achtergrond in ruimtelijke ordeningsrecht direct van waarde was.

Wie is de echtgenoot van Mona Keijzer?

Ton Roeleveld is de man naast Mona Keijzer, al meer dan twintig jaar haar echtgenoot. Hij is uroloog en werkzaam bij de Noordwest Ziekenhuisgroep, waar hij zich onder meer bezighoudt met onderzoek naar de behandeling van prostaatkanker. Roeleveld komt uit het nabijgelegen Ilpendam, en zijn vader Arie Roeleveld (ook wel Berry genoemd) was voormalig CDA-wethouder en raadslid in de regio Waterland. Er zit dus een lokale politieke lijn in de families, al koos Ton zelf voor de medische wereld.

Ze leerden elkaar kennen toen Keijzer zestien jaar oud was, rond 1984-1985, in discotheek The Movies. Een toevallige ontmoeting tussen een meisje uit Volendam en een jongen uit Ilpendam, twee dorpen die geografisch dicht bij elkaar liggen maar cultureel hun eigen identiteit hebben. Dat ze zo jong bij elkaar kwamen en nooit meer uit elkaar gingen, is zeldzaam, zeker in een tijd waarin scheidingen ook in Volendam steeds gewoner zijn geworden. Keijzer zelf benoemde dit expliciet: haar eigen ouders zijn op een gegeven moment gescheiden, maar zij en Ton hebben bewust geïnvesteerd in hun huwelijk.

Ton Roeleveld treedt nauwelijks publiekelijk op. Geen interviews, geen eigen media-optredens, geen gezamenlijke instagram posts. Hij is in de volledige betekenis van het woord een privépersoon, wat in een tijdperk van sociale media en permanente zichtbaarheid best zeldzaam is. Keijzer spreekt lovend over hem als haar steunpilaar. Ze zei ooit: “En het scheelt al de helft om een goede vent te trouwen, die heb ik.” Prachtig om te zien dat Monica zo gelukkig is met Ton.

Vijf zonen en een villa in Noord-Holland

Mona Keijzer en Ton Roeleveld hebben samen vijf zonen. De oudste werd rond 1994 geboren, de jongste rond 2003. Namen of foto’s van de kinderen worden bewust niet openbaar gemaakt; het gezin kiest expliciet voor bescherming van hun privéleven.

Ze wonen in de regio Ilpendam/Edam, in een vrijstaande villa die ze zelf hebben laten bouwen. In 2025 woonden nog vier van de vijf zonen thuis, deels vanwege de krappe woningmarkt. Een situatie die Keijzer als minister van Volkshuisvesting ongetwijfeld ook van dichtbij kende. Er is iets grappigs, of misschien iets pijnlijks, aan een minister van volkshuisvesting wiens eigen volwassen kinderen niet weg kunnen omdat er geen betaalbare woningen zijn.

Keijzer omschrijft het gezinsleven als levendig en hecht. Vijf jongens die onderling concurreren wie de sterkste en slimste is, maar die elkaar tegelijkertijd nooit zouden verlinken. Een beeld dat herkenbaar is voor wie zelf in een groot gezin is opgegroeid: de chaos is echt, maar de band ook.

Hoe combineerde ze een groot gezin met een politieke carrière?

Dit is misschien wel de meest interessante vraag over Mona Keijzer als persoon. Want hoe doe je dat nou, vijf kinderen grootbrengen terwijl je wethouder, Kamerlid en staatssecretaris bent?

Het antwoord is eerlijk en pragmatisch. Keijzer werkte in de jaren dat de kinderen klein waren variabel, soms nul dagen per week, soms vier. Ze paste haar werktijden aan op de situatie thuis. Roeleveld werkte fulltime als arts. En opa’s en oma’s speelden een cruciale rol, net zoals oppasmoeders. Keijzer vertelde ooit openhartig: “Toen ik mijn eerste kind kreeg, was er geen kinderdagverblijf in het dorp.” Ze loste het op zoals veel moeders dat doen: creatief, met een netwerk, en door niet overal een probleem van te maken.

Wat haar verhaal interessant maakt voor het bredere gesprek over werk en zorg, is dat ze vanuit die persoonlijke ervaring ook politiek pleitte voor betere ondersteuning van werkende moeders. Haar standpunten op dat gebied zijn geen abstracte beleidsposities, maar posities die geworteld zijn in eigen ervaring. Dat voel je als lezer, dat het ergens vandaan komt.

• Keijzer werkte parttime toen de kinderen klein waren, variërend per levensfase
• Ton Roeleveld werkte fulltime als uroloog en was daarmee financieel de stabiele basis
• Grootouders en oppasmoeders hielpen structureel mee
• Het gezin heeft bewust een privacybeleid rondom de kinderen
• Keijzer en Roeleveld gaan af en toe samen uit eten als manier om de relatie te onderhouden

Het is een systeem dat werkt, maar dat ook niet voor iedereen beschikbaar is. Keijzer erkent dat. Ze pleit niet voor een sprookje, maar voor eerlijkheid over wat er nodig is om werk en gezin te combineren.

Kernfeiten op een rij

Mona Keijzer is een politica die je niet makkelijk in een vakje stopt. Ze is juridisch scherp, bestuurlijk ervaren, moeder van vijf, getrouwd met dezelfde man die ze op haar zestiende leerde kennen in een Volendamse discotheek, en bereid om van partij te wisselen als haar overtuiging dat vraagt. Haar man Ton Roeleveld blijft buiten de schijnwerpers, als medisch specialist met een eigen veeleisende carrière. Samen vormen ze een gezin dat bewust kiest voor wat er écht toe doet: verbinding, privé en nuchterheid. Dat is misschien wel het meest Volendamse aan haar.

Meer interessante verhalen over politica? Lees dan over het verleden van Rob Jetten of over Lidewij de Vos.